10.1.4. Dubbelepunt
Een dubbelepunt wordt geschreven vóór een opsomming, aanhaling, toelichting of verklaring.
Een dubbelepunt wordt geschreven vóór een opsomming, aanhaling, toelichting of verklaring:
Er zijn maar twee soorten mensen: goede en slechte.
We vonden hem erg vervelend: hij praatte te veel.
Toen riep hij: “Zo wens ik het niet!”
Na een dubbelepunt komt geen hoofdletter behalve in de volgende gevallen:
- na de dubbelepunt volgt een aanhaling:
Toen riep hij: “Zo wens ik het niet!”
- na de dubbelepunt volgen meerdere volzinnen die eindigen met een punt;
- na de dubbelepunt van “NB” (in EU-teksten wordt NB gevolgd door een dubbelepunt), “Opmerking” en “Bron”:
NB: Deze aanwijzingen gelden voor EU-teksten.
Opmerking: In dit geval worden er geen aanhalingstekens gebruikt!.
Bron: Renkema, J., Schrijfwijzer, Boom, Amsterdam, 2015.